3 juni 2008

Aiaiaia, ze krijgen tandjes........

28 mei is een zwarte dag. Sjimmie, de grote blauwe kater, is dood. Door een auto aangereden. Op slag dood. ’s-Avonds om ongeveer tien uur.
Het is nu alweer drie weken geleden, maar het gemis wordt niet minder.
Sjim is niet zomaar een kat. Als kitten door zijn moeder verstotenen en met de fles in leven gehouden, heeft mijn dochter Lydie hem – amper 4 weken oud – meegenomen vanuit Opheusden naar Amsterdam. Dat was in 1993. Z’n eerste speelkameraadje was Fjella – 2 weken jonger dan hij. Later waren daar de pups uit verschillende nestjes, waar hij mee opgroeide, mee speelde, over waakte. Eenmaal volwassen beschouwde hij eerst zijn eigen buurt, later half Amsterdam-Osdorp als zijn territorium. Op 7-jarige leeftijd kwam hij door omstandigheden, naar Roswinkel, waar hij eerst 3 maanden verdween, om zich daarna in mijn huis te settelen. Sindsdien hoorde hij helemaal tot de roedel. En bij mij. ’s-Avonds laat kwam hij bij me en wat ik ook aan ’t doen was, hij wenste aandacht: op m’n schoot en met twee poten om m’n hals geklemd moest er geknuffeld worden. Met de honden ging hij als gelijke om en deze accepteerden hem ook als een van hen. Pups vanaf zo’n 4 weken, die door het huis of buiten scharrelden, werden door hem nauwlettend in ’t oog gehouden.
Ze mochten met hem spelen, maar werd er te hard aan zijn oren of staart getrokken, dan sloeg hij z’n poten om de nek van de pup en met een zijwaartse swing werd de boosdoener plat tegen de grond gewerkt. Nooit heeft hij met zijn nagels naar ze uitgehaald.
Sjim, een kat die je nooit meer vergeet………….

30 mei 2008

Kijk, we zijn nu twee weken en nu kunnen we wat zien en snappen we ook wat de vrouw bedoelt met "'n leuk plaatje".
we kunnen nu ook horen, maar luisteren doen we nog niet:
moeten we straks ons hele leven nog doen, dus nu nog even niet.
We liggen ook precies op volgorde zoals we geboren zijn:
Rose ♀ - blauw ♂ - geel ♂ - groen ♂ - lila ♀ - wit ♀
     

22 mei 2008:

De vrouw wilde een leuk plaatje van ons, maar we liggen een beetje rommelig door elkaar, dat komt: we zien nog niks, horen ook nog niet, dus we doen maar een beetje wat.